محرم ماه الفت با جنون است
چراغ کوچه هایش بوی خون است
محرم حرمت خون است و خنجر
تلاطم می کند حنجربه حنجر
دل من فدای دو دست اباالفضل
به قربان چشمان مست اباالفضل
ربود از همه ساقیان گوی سبقت
به چوگان دل ناز شست اباالفضل
غم ِ زهرا مرا سوز درون داد
دم ِ حیدر به من شور جنون داد
حسین آمد به زخم دل نمک ریخت
مرا با شور عاشورا در آمیخت
مرا سودای زینب در به در کرد
نصیبم جرعه ای خون جگر کرد
ز فرط تشنگی بی تاب گشتم
عطش دیدم ز خجلت آب گشتم
چه ها گویم ز مَشک تیرخورده
ز دست ساقی شمشیر خورده
به خاک افتاد مشک از دست ساقی
دو عالم پر شد از بوی اقاقی
مشامم پر شد از داغ شهیدان
که می گردم بیابان در بیابان

بسیارند کسانی که چون دریا سخن میگویند اما زندگی چون مرداب دارند!
..........................................................
با دیگران بخند نه بر دیگران!
..........................................................
دلها مانند اهن زنگ میزنند و صیقل ان یاد مرگ کردن وخواندن قران است
..........................................................
انسان با اضطراب به اینده مینگرد و حال را فراموش میکند، بنابراین نه در حال زندگی میکند نه در اینده!
..........................................................
بد بختی تنها در باغچه ای که خودت کاشته ای میروید!
..........................................................
افتادن شکستن نیست ، برنخاستن شکستن است!
..........................................................
بدترین وخطرناکترین کلمات این است : (همه اینجورند!)
..........................................................
شرافت مانند تیری است که چون از کمان گذشت بازگشت ان ممتنع است!
..........................................................
ازدواجی که به خاطر پول به وجود اید ، برای پول هم از بین میرود !
..........................................................
دو چیز است که جزای ان را در دنیا میدهند : ظلم به دیگران و بد رفتاری با پدر و مادر!
..........................................................
خوشا به حال کسی که باطنش نیکو وظاهرش خوب است و شرش به دیگران نمیرسد!
..........................................................
اگر تمام شب برای از دست دادن خورشید گریه کنی ، لذت دیدن ستاره ها را از دست خواهی داد(شکسپیر)
..........................................................
خوشبختی مانند یک توپ است که وقتی میغلتد ، دنبالش میدوی ، ولی وقتی می ایستد ، به ان لگد میزنی!
..........................................................
شاید در دنیا یک نفر باشی ، ولی برای یک نفر ، به اندازه دنیایی!
..........................................................
میدانی برای چه هنوز زنده ای؟ برای اینکه هنوز به اونجایی که باید برسی نرسیده ای!
..........................................................
همیشه تصور کن که توی یه دنیای شیشه ای زندگی میکنی.پس مراقب باش به طرف کسی سنگ نندازی ، چون اول دنیای خودتو میشکنی
شــــــــبگردی میکنــــم.
اما صدای نفــــــــــــسهایـــت را از پشــــــــت
هیچ پنــــــــــــــجره و دیواری نمیشـــــــــنوم
آســوده بخواب نازنیــــــــــــنم
شـــــــــ ــ ـ ـــــــهر در امن و امان اســـــــت
تنها خانهی من اســت که در آتــــش میســـــــــــــــــوزد. ..

از امام هشتم ، حضرت علي بن موسي الرضا سلام الله عليه نقل است كه فرمودند:
كارهاي نيك در ماه رمضان پذيرفته شود و بديها آمرزيده گردد.
هر كس در ماه رمضان يك آيه از كتاب خداي ـ عز و جل ـ بخواند چنان است كه
در ماههاي ديگر ختم قرآن كند، و هر كه در اين ماه به روي برادر مؤمنش بخندد،
روز قيامت او را ملاقات ننمايد جز اين كه در روي او خنده آورد، و وي را به بهشت
مژده دهد، و هر كس در اين ماه مؤمني را ياري كند خداي تعالي او را در گذشتن
از صراط ياري نمايد. روزي كه قدمها در آن خواهد لغزيد،
و هر آن كه در اين ماه خشم خود را فرو گيرد، خداوند روز قيامت، خشم خود را
از او باز دارد، و كسي كه در آن اندوهگيني را دادرس شود خدايش از بيم بزرگ
روز قيامت در امان دارد، و هر كه در اين ماه ستمديدهاي را ياري نمايد خداوند او را
بر هر كسي كه در دنيا با وي دشمني ورزد ياري فرمايد،
و روز قيامت، هنگام سنجش اعمال و حساب نيز ياريش كند.
ماه رمضان؛ ماه بركت؛ ماه رحمت؛ ماه مغفرت؛ و ماه توبه و بازگشت (به درگاه
خداوند) است، و هر كس در ماه رمضان آمرزيده نشود پس در چه ماهي آمرزيده
خواهد شد!؟
پس از خداوند بخواهيد كه روزه را از شما بپذيرد. و آن رمضان را آخرين رمضان شما
قرار ندهد، و اين كه شما را در اين ماه براي فرمانبرداريش توفيق بخشد،
و از نافرمانيش محفوظ بدارد، كه او بهترين سئوال شدگان است.
براي منم دعا كنيد...![]()
۱۰ خط برای تو....
1 - به چشمی اعتماد کن که به جای صورت به سیرت تو می نگرد... به دلی دل بسپار که جای خالی برایت داشته باشد... و دستی را بپذیر که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد باشد...
2 - هوس بازان کسی راکه زیبا می بینند دوست دارند... اما عاشقان کسی را که دوست دارند زیبا می بینند...
۳- وقتی در زندگی به یک در بزرگ رسیدی نترس و نا امید نشو... چون اگه قرار بود در باز نشود جای آن دیوار می گذاشتند...
۴- آنچه که هستی، هدیه خداوند است و آنچه که خواهی شد، هدیه تو به خداوند... پس بی نظیر باش. ..
۵- شریف ترین دل ها دلی است که اندیشه آزار دیگران در آن نباشد...
۶- بدبختی تنها در باغچه ای که خودت کاشته ای می روید...
۷-وقتی زندگی برایت خیلی سخت شد به یاد بیاور که دریای آرام، ناخدای قهرمان نمی سازد. ..
۸-هر اندیشه ی شایسته ای، به چهره انسان زیبائی می بخشد...
۹-قابل اعتماد بودن ارزشمند تر از دوست داشتنی بودن است. ..
10- نگو: شب شده است. .. : بگو صبح در راه است
این روزها شب میپرد تنها به آغوشم
آواز تنهایی شده آویزه ی گوشم
در من هزاران درد رنگ حرف میگیر
د
اما همین که میرسی خاموش خاموشم
تاوان سختی داده ام تا مال من باشی
انگار مهری زد خدا، داغیست بر دوشم
آنقدر داغم از تبت که صورتم سرخ است
در لحظه های بی کسی، با اشک میجوشم
جدی بگیر این چشم های روسیاهم را
وقتی به رنگ چشمهایت تیره میپوشم
با خنده هایت تلخ کامی واژه ی دوریست
حتی کنارت چای را بی قند مینوشم
قلب مرا پس میدهی، میگیرم .....اما نه!
تو شرط ها را گفته ای ....«یادت فراموشم»
تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه مثل یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی برای اشکهای من همیشه آستین بودی تو ای همیشه غم خوارم تو ای مطرح ترین یارم به نام نامی مادر همیشه دوستت دارم
سالروز میلاد خجسته فاطمه زهرا (س) سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان، کوثر
قرآن، همتای امیر مومنان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان بر همه زنان عالم مبارک باد . .
شب همه بی تو کار من، شکوه به ماه کردن است
روز ستاره تا سحر، تیره به آه کردن است
متن خبر که یک قلم ،بی تو سیاه شد جهان
حاشیه رفتنم دگر ، نامه سیاه کردن است
چون تو نه در مقابلی، عکس تو پیش رو نهم
این هم از آب و آینه خواهش ماه کردن است
ای گل نازنین من، تا تو نگاه می کنی
لطف بهار عارفان، در تو نگاه کردن است
لوح خدانمایی و آینۀ تمام قد
بهتر از این چه تکیه بر، منصب و جاه کردن است؟
ماه عبادت است و من با لب روزه دار از این
قول و غزل نوشتنم، بیم گناه کردن است
لیک چراغ ذوق هم اینهمه کشته داشتن
چشمه به گل گرفتن و ماه به چاه کردن است
من همه اشتباه خود جلوه دهم که آدمی
از دم مهد تا لحد، در اشتباه کردن است
غفلت کائنات را جنبش سایه ها همه
سجده به کاخ کبریا، خواه نخواه کردن است
از غم خود بپرس کو با دل ما چه می کند؟
این هم اگرچه شکوۀ شحنه به شاه کردن است
عهد تو ‘سایه’ و ‘صبا’ گو بشکن که راه من
رو به حریم کعبۀ ‘لطف اله’ کردن است
گاه به گاه پرسشی کن که زکات زندگی
پرسش حال دوستان گاه به گاه کردن است
بوسه تو به کام من، کوهنورد تشنه را
کوزۀ آب زندگی توشه راه کردن است
خود برسان به شهریار، ای که در این محیط غم
بی تو نفس کشیدنم، عمر تباه کردن است
وقتش رسیده حال و هوایم عوض شود
احوال دل،آن زلف دوتا داند ومن
راز دل غنچه را، صبا داند ومن
بی من تو چگونه ای ؟ندانم ،امّا
من بی تو در آتشم،خدا داند و من
پشیمانی
دل تو را دادم چودیدم روی تو
که از همه خوبان پسندیدم تورا
دل فریبان جهان را یک به یک
دیدم واز جمله بگزیدم تو را
گر جفا راندی نکردم شکوه ای
ور خطا کردی نپرسیدم تورا
خونِ من خوردی و بخشودم گنه
جان طلب کردی و بخشیدم تو را
رفتی و آخر شکستی عهد خویش را
کــــــــــــــــــاش از اول نمی دیدم تو را